معرفی لامپ FPL ( لامپ فلورسنت )

FPL1-Tiamnoor لامپ فلورسنت یک منبع نوری تخلیه در گاز با فشار پایین است بطوری که نور مرئی به وسیله برخورد اشعه ماوراءبنفش متصاعد شده از یون‌های بخار جیوه به ماده فلورسنت تولید می‌شود. این لامپ‌ها از یک لوله بلند که در دو انتهای آن دو الکترود قرار دارد ساخته می‌شوند و درون این لوله از گاز بی‌اثر کم‌فشار پر شده و مقدار ناچیزی جیوه و اندکی گاز بی‌اثر تزریق شده است. دیواره‌های داخلی لوله با ماده فلورسنت که اصطلاحاً فسفر نامیده می‌شود پوشیده شده است. هنگامی که ولتاژ لازم به دو سر الکترودها اعمال می‌شود بین دو الکترود یک مسیر جریان از طریق پرتاب الکترون‌های امیتر به داخل گاز آرگون ایجاد می‌شود. در اثر برخورد الکترونها به یون جیوه مقداری تشعشع مرئی و میزان بیشتری تشعشع نامرئی ایجاد می‌شود. اشعه ماوراءبنفش با برخورد به لایه فسفر, نور مرئی تولید می‌کند.

FPL2-tiamnoorساختار لامپ  فلورسنت

لامپ‌های فلورسنت معمولاً بصورت حباب‌های لوله‌ای و مستقیم با قطرهای متغیر از حدود ۶ میلی‌متر  تا ۵۴ میلی‌متر (T17-T2) و با طول ۱۰۰ تا ۲۴۴۰ میلی‌متر ساخته می‌شوند. در نام‌گذاری لامپ‌ها حرف اول شکل لامپ را نشان می‌دهد (T بعنوان Tubular) و عدد بعد از آن حداکثر قطر لوله بصورت ضریبی از یک هشتم اینچ را مشخص ‌می‌کند. بعنوان مثال قطر یک لامپ فلورسنت T8 برابر با ۸∕۸ اینچ یا یک اینچ (۲۶ میلی‌متر) می‌باشد. فاصله پشت تا پشت نگهدارنده‌های دو سر لامپ فلورسنت اندازه طول آن را مشخص می‌کند.

دو الکترود در دو انتهای لوله قرار می‌گیرند که در دو نوع کاتد گرم و کاتد سرد طراحی می‌شوند. کاتد سرد همان روش تخلیه‌ای برافروخته (glow operation) و کاتد گرم روش تخلیه‌ای جرقه‌ای (arc mode) می‌باشد.

الکترود لامپ‌های کاتد سرد از میله‌های فلزی سربسته که روی آن با امیتر پوشانده شده ساخته شده‌اند. لامپ‌های با کاتد سرد با جریان چند صد میلی‌آمپر با افت ولتاژی حدود ۵۰ ولت در دو سر کاتد (ولتاژ لازم برای تولید یون و برقراری جریان الکترونی) کار می‌کنند.

الکترود لامپ‌های با کاتد گرم (arc mode) از یک رشته سیم تنگستن بسیار ظریفی تشکیل شده است. الکترودهایی که از رشته سیم تنگستن ضخیم‌تر در آن‌ها استفاده شده و دوبار روی هم پیچیده شده باشند الکترود دو سیم‌پیچه (coiled-coil) نامیده می‌شوند. در الکترود سه سیم‌پیچه (triple – coil) سیم تنگستن سه بار روی هم پیچیده می‌شود. در هر حال سیم تنگستن با مخلوطی از اکسیدهای الکالاین به منظور افزایش انتشار الکترون پوشانده می‌شود. در هنگام روشن بودن لامپ ولتاژی حدود ۱۰ تا ۱۲ ولت روی هر فیلامان قرار می‌گیرد. این ولتاژ سبب می‌شود تا سیم‌پیچ‌ها و پوشش روی آن تا ۱۱۰۰ درجه سلسیوس (۲۰۱۲ درجه فارنهایت) گرم شوند. در این زمان از پوشش روی فیلامان مقادیر زیادی الکترون به صورت پدیده بهمنی به داخل تیوب لامپ پرتاب می‌شوند و مسیر جریان برقرار می‌گردد. جریان کار این لامپ‌ها تقریباً ۵/۱ آمپر یا کمتر است. از آنجا که در این لامپ‌ها افت ولتاژ دو سر کاتد کمتر است لامپ دارای راندمان بیشتری است و به همین دلیل اکثر لامپ‌های فلورسنت بصورت کاتد گرم طراحی می‌شوند.

عملکرد لامپ فلورسنت به محیط تخلیه ایجاد شده بین دو الکترود لامپ بستگی دارد. این تخلیه با یونیزه شدن گاز جیوه درون لوله ایجاد می‌شود. گاز جیوه معمولاً در فشار ۰۷/۱ پاسکال که فشار بخار جیوه مایع در ۴۰ درجه سلسیوس است باقی می‌ماند. (این درجه حرارت دمای بهینه دیواره حباب در اکثر لامپ‌هاست). علاوه بر جیوه یک گاز کمیاب یا ترکیبی از آن‌ها در فشار کم از ۱۰۰ تا ۴۰۰ پاسکال به داخل حباب اضافه می‌شود تا جرقه‌زدن در محیط تخلیه ساده‌تر شود. در لامپ‌های استاندارد معمولاً گاز آرگون استفاده می‌کنند. در لامپ‌های کم‌مصرف مخلوط کرپیتون و آرگون و در دیگر لامپ‌ها ترکیبی از نئون و آرگون یا نئون، زنون و آرگون بکار می‌رود. رنگ نور ساطع شده از لامپ به پوشش فلورسنت دیواره حباب بستگی دارد. انواع لامپ‌های فلورسنت رنگی وجود دارد که هر یک توزیع طیف نوری خاص خود را دارند.

تیوب یک لامپ فلئورسنت فشرده در حدود ۸۰۰۰ ساعت(۸ برابر لامپ رشته­ای) عمر می­کند، ۱/۴ تا ۱/۳ مقدار انرژی مصرفی لامپ رشته­ای معادل را مصرف می­کند و در ضمن تولید نور مساوی، به میزان تقریباً ۹۰% گرمای کمتری تولید می­کند. از نظر توزیع نور، لامپ­های فلئورسنت به دلیل سطح بزرگتر ایجاد نور، دارای توزیع نور مناسب تر با خیرگی کمتری نسبت به لامپ های رشته ای هستند.

تماس با ما
پیام شما با موفقیت ارسال شد.



7 + 10 =